PAMIĘCI PROFESORÓW LWOWSKICH

W dniu 17 września 2016 roku, miało miejsce spotkanie nadzwyczajne - nie na terenie szkoły - ale na działce graniczącej ze szkolną, gdzie stanął obelisk poświęcony zamordowanym, przez „Naszych przyjaciół Moskali” profesorów Politechniki lwowskiej /i nie tylko/. Obelisk z tablicą pamiątkową i wyrytymi nazwiskami powstał z inicjatywy stowarzyszenia „Wspólnota Polska”- oddział Górnośląski. Nie całkowicie bez przyczyny - ponieważ, mógł by się znaleźć w Gliwicach, Katowicach, czy Zabrzu, albo na Dolnym Śląsku - znalazł on jednak miejsce w sąsiedztwie szkoły, bo wielu nauczycieli zawodu w PSB Bytom zostało wykształconych na Lwowskiej Politechnice. Zamordowani Polacy, stanowili elity polskiej inteligencji wywodzącej się ze środowisk politechnicznych i uniwersyteckich na wschodnich rubieżach I i II RP. Uroczystość rozpoczęła się mszą świętą za pomordowanych. Po mszy - jej uczestnicy - przy dźwiękach orkiestry wojskowej i obecności reprezentujących różne delegacje pocztów sztandarowych, przeszli pod obelisk, gdzie kontynuowano ceremonię odsłonięcia tablic pamiątkowych. Uroczystość miała charakter państwowy z asystą o pełnym ceremoniale wojskowym - który m.in. poszerza /też/ znaczenie polskiego słownictwa. Wśród delegacji, byli przedstawiciele szkoły, Naszego Stowarzyszenia i absolwenci. Załączone zdjęcia, przedstawiają /w zamiarze autora/ podniosłość uroczystości a poniższe zdania, pomogą połączyć obelisk z  Naszą „budowlanką”. Pierwszym Dyrektorem Szkoły i ojcem założycielem, był Karol MACHALSKI rocznik 1884,który ukończył gimnazjum i Politechnikę lwowską na wydziale Dróg i Mostów. Cztery lata młodszy od Karola Machalskiego, był Czesław THULLIE, który skończył i doktoryzował się na Politechnice lwowskiej z Budownictwa a współtworzył „budowlankę”. Urodzonym jeszcze w XIX w. był Edward KWIATKOWSKI, który studiował architekturę na lwowskiej uczelni a w powojennej Polsce uczył w Bytomiu budownictwa. W sierpniu 1906 r. w Tarnopolu, przyszedł na świat Michał CZERNUSZKA związany z kresowymi ziemiami a po wojnie ze Śląskiem, będąc  Dyrektorem PSB z ul. Powstańców Śląskich 10. Wychowywał wiele pokoleń sportowych „budowlanki”, urodzony w Bilcze Złote Adam SAGAŃSKI. Józef SZYMAŃSKI rocznik 1911 ukończył Wydział Inżynierii Lądowo-Wodnej Politechniki lwowskiej a od 1949 roku wpajał w Nas tajniki budownictwa, pełniąc także przez 28 lat funkcję Dyrektora d.s pedagogicznych w PSB. Rocznik 1918 Piotr ZEMYR, swoje wykształcenie budowlane zdobywał na Politechnice lwowskiej. Po wojnie, jak wielu wygnanych rodaków ze wschodnich krańców Polski, znalazł swoje miejsce w Bytomiu i zasłużył się w wychowaniu bardzo wielu znakomitych budowlańców. Nie potrafię, oprzeć się posłowiu, bo - tak jak zasugerowałem na początku opisu - obelisk, to nie tylko pamięć o zamordowanych, ale i o zmarłych /w sposób naturalny, lub w wyniku wypadku /, czy to o żyjących jeszcze a mających swoje dorosłe życie w pamięci  związanej z Kresami. Było by, jednak nie w porządku, pozostawić ten tekst, tak bardzo patriarchalnym. Ci Panowie, mieli u swoich boków Panie, które pomagały Im tworzyć Naszą „budę” a w szkole uczyły kobiety z większym, lub mniejszym, charakterystycznym zaśpiewem.

 

CZEŚĆ I CHWAŁA ICH PAMIĘCI, chylimy czoła żyjącym.

 

Z budowlanym pozdrowieniem „wiecha do góry”  -  absolwent